กำแพงกระดาษ*Circle murder #15 (6 Case)
posted on 29 Oct 2009 09:21 by iqdetective
ตอนที่ 15 : 6 คดี
กว่าหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้า..
พลุถูกจุดขึ้นบนยอดตึก Advance Restoring
ตั้งแต่ลูกแรกที่พลุแตกกระจายบนท้องฟ้า สายตาของปราการก็มองเห็นมันได้อย่างชัดเจน
ห่างจากตึก Advance Restoring ไปเพียงแค่กวาดสายตา มีคอนโดมีเนียมสูงตระหง่านตั้งอยู่ ปราการอาศัยอยู่ที่นั่นบนชั้น 20 เขามีเวลาว่างแค่เพียงช่วงนี้ของวันนี้เท่านั้น จึงกลับมาอยู่ที่คอนโดอันเงียบสงบลำพังก่อนออกไปที่สำนักพิมพ์อีกรอบตอนเที่ยงคืนเพื่อหัวหมุนกับหนังสือพิมพ์กรอบเช้า เขากำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้กึ่งนอนพลาสติกแสนสบาย จิบไวน์ชั้นเลิศ อ่านหนังสือพิมพ์คู่แข่งไปพลางบนระเบียงที่มีลมเย็นโกรกเข้ามาตลอดเวลา
เขาจับสังเกตได้ในทันทีว่าพลุนั้นถูกจุดขึ้นที่ตึกไหน พอรู้แบบนั้นก็พยายามนับจำนวนพลุว่าจุดกี่ครั้ง จำนวน 15 ครั้งบนยอดตึก Advance Restoring จำนวน 14 ครั้งบริเวณโรงเรียนมัธยม
ต้องเกิดเรื่องไม่ดีบางอย่างขึ้นแน่ ปราการคิดแบบนั้นด้วยสัญชาติญาณของนักข่าว
“เออนี่..” เขาโทรศัพท์หาช่างภาพคนหนึ่ง “นายคงจับภาพได้ใช่มั้ย”
“ได้ครับ ไม่พลาดอยู่แล้ว”
“ดีมาก แต่อย่างเพิ่งลงข่าวล่ะ รอให้ฉันตรวจสอบให้แน่ใจก่อนว่าพลุจุดเพราะอะไร”
“รับทราบครับ”
oooo
ไอคิวฟังสิ่งที่ปราการเล่าอย่างละเอียดถึงคืนวันที่ปราการเห็นพลุ 29 นัด หรือก็คือคืนวันเดียวกับที่เขายังคงถูกขังอยู่ในบ้านร้าง
“ถ้าอย่างนั้นใครเป็นคนฆ่าเจ้าของตึกนั่นล่ะครับ”
“ไม่รู้สิ..ใครฆ่าคุณธีรสินตอนนี้ก็ยังตามหาตัวไม่ได้” ปราการกล่าวเหนื่อยอ่อนเมื่อนึกถึงการตามค้นหาความจริงเรื่องนี้
“ตึกใหญ่โตแบบนั้นมันน่าจะมีร่องรอยอะไรบ้างไม่ใช่หรือครับ อย่างพวกกล้องวงจรปิดหรือถามจาก รปภ. หรือใครก็ได้ที่พอสังเกตเห็น”
“กล้องวงจรปิดน่ะมี แต่ว่าคนร้ายน่ะรู้ทันสวมหน้ากากปกปิดใบหน้า รูปพรรณสัญฐานก็บอกแน่ชัดไม่ได้ เพราะรูปร่างแบบนั้นมีออกเกลื่อน”
“รปภ. ไม่เห็นบ้างเลยหรือครับ”
“ไม่เห็น..รปภ. บอกว่าไม่เห็นมีใครลงมาจากชั้นหนึ่งหลังจากเวลาที่คุณธีรสินถูกฆ่าตายเลย พนักงานและคนอื่นออกจากตึกกันหมดเวลาทุ่มกว่า นอกจากคุณธีรสินเท่านั้นที่ยังอยู่”
“ถ้าอย่างนั้น..แปลว่าคนร้ายอาศัยอยู่ในตึกจนถึงเช้าหรือครับ”
“ใช่..คิดว่างั้นนะ แล้วเช้าวันรุ่งขึ้นทั้งพนังงานบริษัท ทั้งลูกค้า ทั้งคนนอกก็เยอะไปหมดจนจับผิดใครไม่ได้ และตำรวจเองก็คงไม่คิดจะเรียกสอบปากคำทุกคนด้วย อีกอย่าง กว่าจะรู้ว่าคุณธีรสินนอนตายอยู่ในห้องก็ปาเข้าไป 9 โมงเช้า ป่านนั้นคนร้ายคงหนีไปไกลแล้วล่ะ”
“แล้วบนดาดฟ้าได้ตรวจสอบหรือเปล่าครับ ว่าเหลือร่องรอยอะไรบ้าง”
“ตรวจแล้ว ก็มีแค่ซากพลุที่ถูกจุดเท่านั้น นอกนั้นก็เป็นพวกเศษอุปกรณ์สำนักงานเก่า ๆ กับเศษอิฐปูน เพราะพอดีว่าช่วงนั้นชั้น 29 กำลังปรับปรุง”
“ปรับปรุงหรือครับ แบบนี้ก็มีพวกคนงานรับเหมาป้วนเปี้ยนในตึกด้วยสิครับ”
“อืม..แต่ตรวจสอบแล้วทุกคนไม่มีใครหลบอยู่ในตึกในคืนนั้น และก็ไม่มีใครน่าสงสัยด้วย”
“ถ้าอย่างนั้นก็คงมีสองทางเลือกที่จะหลบหนีได้ อย่างแรกก็คืนรอจนเช้าแล้วหลบหนีปะปนไปกับคนอื่นๆที่เข้าออกขึ้นลงลิฟท์ อย่างที่สองก็คือยอมเสี่ยงปืนลงมาจากตึก”
“จริงสิ..ที่เธอพูดก็เป็นไปได้ ถ้าใช้วิธีปีนลงมาล่ะก็ ในเวลากลางคืนแบบนั้นคงไม่มีใครสังเหตเห็น”
“ครับ แถมจุดสนใจยังเป็นที่พลุ 29 นัดนั่นด้วย”
หลังจากไอคิวและปราการสนทนากันในวันนั้น วันต่อมาปราการก็โทรมาหาไอคิวอีกครั้งขณะเข้ายังงัวเงียอยู่บนเตียงนอน
“ข่าวใหม่อะไรหรือครับ” ไอคิวพยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้ปราการรู้ว่าเขาเพิ่งตื่น
“เธอต้องไม่เชื่อแน่ ๆ พี่เพิ่งได้ข่าวจากตำรวจว่าผลการตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้งของคนที่ขึ้นลงลิฟท์ในช่วงเวลาก่อนที่คุณธีรสินถูกฆ่าในตึกนั้นน่ะ มีคน ๆ หนึ่งที่ไม่ควรจะอยู่ที่นั่นด้วย”
“ใครหรือครับ”
ปราการเอ่ยชื่อหนึ่งออกมา..
“อะไรนะครับ” ไอคิวหายง่วงทันที “ไม่ผิดแน่ใช่มั้ยครับ แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไง”
“ที่สำคัญ การตรวจสอบครั้งนี้ทำให้รู้ว่ามีคน ๆ นี้มีใบหน้าคล้ายผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกผู้ประกาศข่าวชื่อดังเผาทั้งเป็นในกระท่อมกลางทุ่งนา”
“กระท่อมกลางทุ่งนา ข่าวนั้นนี่ครับ หมายความว่ามันเกี่ยวข้องกันหรือครับ”
“ใช่น่ะสิ ไม่น่าเชื่อว่าคดีนี้จะไปเกี่ยวข้องกับคดีของกฤติกร”
“แต่ว่าไม่ใช่คน ๆ เดียวกันแน่ใช่มั้ยครับ ทำไม่ถึงใช้คำว่าใบหน้าคล้ายล่ะครับ”
“ถ้าไม่คล้ายก็คงเป็นฝาแฝดล่ะ นายลองลำดับเวลาแล้วจะรู้ คนที่ถูกกฤติกรผู้ประกาศข่าวนั่นฆ่าตายน่ะ ตายก่อนที่นายถูกลักพาตัวและก่อนที่คุณธีรสินถูกฆ่าตายนะ ถ้าเป็นคน ๆ เดียวกันล่ะก็ต้องเป็นผีแน่นอน”
“อ้ะ..จริงด้วยสิครับ” ไอคิวผุดลุกขึ้นยืน “เป็นไปได้ยังไงกัน”
“แบบนี้นายก็คงรู้แล้วนะว่าทำไมนายถึงถูกลักพาตัว”
“ผมก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนงั้นหรือครับ”
“นายลองคิดทบทวนดูดี ๆ แล้วก็ลองจับต้นชนปลายดูว่าคดีไหนเกี่ยวข้องกันบ้าง พี่ว่าที่แน่ๆต้องมีมากกว่า 2 คดีที่เกี่ยวข้องกัน”
“มากกว่า 2 คดีหรือครับ หมายความว่ายังไง”
“ถ้าคิดว่าเรื่องที่กฤติกรขับรถตกเหวไม่ใช่ฆ่าตัวตายแล้วล่ะก็ มีมากกว่า 2 คดีแน่นอน”
คราวนี้ไอคิวฉุกคิดได้ทันที เขาสามารถเชื่อมโยงเรื่องราวเกือบทุกอย่างได้ภายในเสี้ยววินาที “..แปลว่ามีอยู่ 6 คดีงั้นหรือครับ”
“หือ..ทำไมเธอรู้ว่า 6 คดี”
“ตอนนี้ยังแค่คาดเดาเท่านั้นนะครับ แต่ก่อนที่ผมจะถูกลักพาตัวไปผมติดตามข่าวที่ดัง ๆ ที่ระบุว่าฆาตกรตายต่อเนื่องกันตลอด ตอนนั้นผมยังนึกสงสัยว่าทำไมเป็นแบบนั้น คือพอฆาตกรฆ่าคนหนึ่งตายไป ฆาตกรคนนั้นก็กลับถูกฆ่าอีกเหมือนกัน มีข่าวฆ่าซ้อนกันแบบนี้อยู่ 2 ข่าว ถ้ารวมกันกับ 2 คดีนี้ก็เป็น 6 คดี”
“จริงสินะ พี่เองก็พอจะนึกออก”
“แปลว่านี่เป็นการวางแผนฆ่าคนต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ..ไม่ใช่สิ..เป็นวงกลม”
“วงกลมหรือ”
“โชคดีจริง ๆ ที่ตำรวจตรวจอย่างละเอียดได้ว่าคน ๆ นั้นอยู่ในตึกในวันที่ผมถูกลักพาตัว ไม่อย่างนั้นเรื่องนี้คงไม่กระจ่าง”
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว ๆ ไอคิว พี่เริ่มจะตามไม่ทัน ตอนแรกพี่บอกเธอ แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอรู้ไปไกลกว่าพี่แล้วอย่างนั้นหรือ”
“เดี๋ยวผมจะอธิบายอีกครั้งนะครับพี่ปราการ ผมจะรีบแต่งตัวออกไปที่สำนักพิมพ์เดี๋ยวนี้”
“โอเค เจอกัน”
“ว่าแต่พี่ปราการปล่อยข่าวได้ไหม..”
“จะให้ปล่อยข่าวอะไรงั้นหรือ” ปราการพอรู้ว่าไอคิวต้องการจะทำอะไร
“ผ่านมาหลายวัน ตำรวจก็คงเก็บกวาดหลักฐานทุกอย่างในบ้านร้างหลังนั้นไปหมดแล้ว ขอแค่ปล่อยข่าวไปว่ายังหลงเหลือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ตำรวจยังไม่รู้”
“ไอคิว..เธอคิดจะเผชิญหน้ากับฆาตกรหรือ”
“ครับ คราวนี้มีแต่ต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา หมอนั่นจะได้ดิ้นไม่หลุด”
ปราการคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบออกไป “เอาสิ..นายอยากให้ช่วยอะไรเพิ่มก็บอกมาเลย”
3 ชั่วโมงต่อมาบ้านร้างนั้นถูกเปิดอีกครั้ง ใครคนหนึ่งพยายามรื้อกองไม้อัดที่สุมกันอยู่มุมห้อง แล้วหย่อนสิ่งหนึ่งลงไป..