กำแพงกระดาษ*Circle murder #4 (กฤติกร)
posted on 02 Jul 2009 11:21 by iqdetectiveตอนที่ 4 : กฤติกร
ไม่ทราบลำดับเวลา..
เจ้าหน้าที่ประจำกองถ่ายรายการเปิดประตูห้องแต่งตัวเข้ามาแล้วพูดรวดเดียวจบบอกแก่ผู้ที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะที่เต็มไปด้วยกระจกและเครื่องสำอาง
“เวลาถ่ายถัดไปเริ่มบ่ายโมงตรงนะครับ หัวข้อข่าวสิบรายการ การเมืองสองรายการ อาชญากรรมสามรายการ เรื่องทั่วไปสี่รายการและบันเทิงหนึ่งรายการ มีเวลายี่สิบนาที ตกข่าวละสองนาที มีภาพข่าวทุกรายการยกเว้นภาพข่าวอาชญากรรมข่าวที่ห้า ท้ายรายการบอกชื่อผู้สนับสนุนคือเครือข่ายโทรศัพท์และน้ำผลไม้เป็นพิเศษด้วยครับ”
ชายที่นั่งอยู่มองเจ้าหน้าที่ผ่านกระจกเงา “เข้าใจล่ะ ขอบคุณมาก”
“อีกห้านาทีเตรียมพร้อม ใส่สูทของผู้สนับสนุนด้วยนะครับ สีเทาดำที่แขวนอยู่ตรงนั้น”
ประตูปิดลงฉับพลันหลังเจ้าหน้าที่พูดจบ ชายผู้ที่นั่งอยู่เหลียวมองเสื้อสูทที่แขวนอยู่ตรงผนังด้านหลังเขา แล้วหันกลับมามองใบหน้าตัวเองในกระจกอีกครั้ง เขาเงยหน้ามองรอยแผลขีดข่วนบนต้นคอ หยิบตลับแป้งมาโปะมันเพื่อปกปิดอีกครั้งทั้ง ๆ ที่เมื่อไม่กี่นาที่แล้วเขาก็พยายามโปะแป้งปกปิดมัน แต่ถ้ายิ่งโปะหนามากเท่าไหร่ เสื้อสูทของผู้สนับสนุนอาจจะเปื้อนแป้งมากเท่านั้น
มีจอมอนิเตอร์เครื่องหนึ่งอยู่ตรงหน้า แสดงหัวข้อและเนื้อหาของข่าววนไปมาเพื่อให้เขาได้อ่าน ทว่าเขามองเพียงหัวข้อผ่านสายตาเท่านั้น
เขาลุกขึ้น และทำเหมือนเมื่อหลายนาทีก่อนคือเข้าไปในห้องน้ำล้างมือด้วยสบู่เหลวซ้ำอีกครั้ง จากนั้นซับมือด้วยผ้าซับน้ำที่แขวนอยู่ หยิบเสื้อสูทมาสวมใส่และมองตัวเองในกระจก ขยับเสื้อสูทไปมา เอียงคอมองรอยแผลขีดข่วน หากเขาหันหน้าตรงก็มองไม่เห็นมัน
เขาสูดหายใจเข้าและถอนหายใจออกมา พยายามปลดปล่อยความกังวลบางอย่างออกไปจากใจให้หมด ตรงไปเปิดประตูห้องเดินออกไปตามทางเดินที่ลู่ยาวไปสู่ห้องถ่ายทอดสด
มีเจ้าที่หน้าประจำกองรายการคนเดิมยืนรออยู่หน้าทางเข้าห้องถ่ายทอดสด สำรวจความเรียบร้อยของเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ จากนั้นยกนิ้วโป้งเป็นสัญญาณ เขาจึงเดินผ่านเจ้าหน้าที่เข้าไป ตรงไปยังฉากหน้ากล้องถ่ายทอดสด
“อีกหนึ่งนาที” โปรดิวเซอร์ประจำรายการที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กล้องถ่ายทอดเอ่ยขึ้น “วันนี้วันที่..” เขาบอกเวลาซ้ำเพื่อย้ำไม่ให้พิธีกรพูดวันที่ผิด “..เริ่มด้วยข่าวการเมือง ต่อด้วยข่าวอาชญากรรม และข่าวบันเทิง และก็อาจจะมีข่าวด่วนแทรกเข้ามาด้วยหนึ่งข่าว..พร้อมนะครับ”
ตัวเลขดิจิตอลบอกเวลานับถอยหลังอยู่ด้านหลังกล้องถ่ายทอดสด เขาก้มมองสคริปต์ข่าวบนโต๊ะ พลางเหลือบมองตัวเลขที่กำลังถอยหลังเข้าสู่ศูนย์
ภาพกราฟฟิกและเสียงเริ่มต้นรายการปรากฏขึ้นบนจอมอนิเตอร์ข้างโปรดิวเซอร์ พิธีกรเบื้องหน้ากล้องถ่ายทอดสดกล่าวสวัสดีและดำเนินรายการอย่างแคล่วคล่อง 10 วินาทีก่อนเข้าสู่ข่าวที่หนึ่ง..
บนมือของไอคิวมีกระดาษเหลือใช้ที่ตกอยู่ในประเป๋าเป้แผ่นหนึ่งกับดินสอ เขาวาดอะไรบางอย่างลงไปตั้งแต่เมื่อครู่ แสงจากสปร์ตไลต์ยังส่องสว่างจนเขาต้องหันหลังให้
เขาชูแผ่นกระดาษนั้นขึ้นตรงหน้ามองสิ่งที่เขาวาด..
มันคือภาพแสดงโครงสร้างบ้านอย่างคร่าว ๆ บอกตำแหน่งของห้องตาข่ายที่เขาอยู่ หน้าต่าง ประตู จุดที่สปอร์ตไลน์ส่อง และตำแหน่งที่เขาคิดว่าน่าจะมีกล้องวงจรปิดอยู่ตรงนั้น เขาลากเส้นแสดงรัศมีการจับภาพของกระวงจรปิด คาดเดาว่ามันควรจะเห็นเขาในมุมมองไหน กว้างสักเท่าไหร่
ตรงนี้..ถ้าหากว่าเราหาอะไรมาบังได้ละก็ กล้องนั่นก็จะไม่เห็นผนังอิฐที่เราจะทุบมัน..เขาชี้ไปตรงตาข่ายใกล้ประตู..ถ้ากล้องนั่นซูมภาพจากระยะไกลแล้วก็จะยิ่งบดบังได้มากขึ้น..เราจะต้องหาอะไรมาบังกล้องนั่น
ไอคิวมองรอบตัว ดูว่าอะไรที่น่าจะสามารถบังได้บ้าง แต่ภายในห้องก็ไม่มีอะไรที่มีลักษณะเป็นแผ่นพอที่จะติดไปบนตาข่ายได้เลยสักอย่าง เขาลุกขึ้นเดินวนไปวนมาอย่างหัวเสีย แต่แล้วก็ตบหัวตัวเองที่มองข้ามกระเป๋าเป้ที่อยู่ใกล้ตัว
“กระเป๋าเป้นี่ไง !” เขาเอ่ยออกมาอย่างดีใจ คว้าสายกระเป๋าเป้ยกขึ้นมาแล้วเอาไปสอดเข้ากับตาข่ายมัดเอาไว้ตรงจุดถัดจากประตู ตัวกระเป๋าห้อยลงมาเล็กน้อยในระดับเดียวกับขอบบนของประตู เขาถอยหลังไปยืนชิดผนังย่อตัวลงตรงจุดที่เขาใช้มีดคัตเตอร์เจาะ มองสวนกลับไปยังกล้องวงจรปิด
มันทั้งบังแสงไฟและบังกล้องวงจรปิดได้ แม้จะเป็นแค่เพียงไม่กี่ตารางนิ้วก็ตามที แต่ว่ามันก็สามารถบดบังว่าเขากำลังคิดจะทำอะไรกับผนังได้..
“เอาล่ะ..” ไอคิวมีกำลังใจมากขึ้น เขาคว้ามีดคัตเตอร์ที่เอาหลบซ่อนไว้ใต้เบาะออกมา นั่งลงตรงเบาะแล้วเริ่มต้นเจาะผนังอย่างใจเย็น “อดทนเอาไว้..แค่อึดใจเท่านั้นน่า..”
“คุณกฤติกร..” โปรดิวเตอร์เรียกชื่อพิธีกร “เดี๋ยวจะมีสคริปต์ข่าวด่วนแทรกนะครับ ฝ่ายนักข่าวสัญจรเพิ่งส่งเข้ามา เจ้าหน้าที่ช่วยเอาสคริปต์ไปให้คุณกฤติกรด้วย..อย่างที่เห็นนะครับ เป็นข่าวอาชญากรรมที่เพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อราวชั่วโมงที่ผ่านมา”
กฤติกรพยักหน้าพอเป็นพิธีพลางเอามือข้างหนึ่งจับต้นคอ รับสคริปต์จากเจ้าหน้าที่ด้วยมืออีกข้าง
“เราจะให้ข่าวนี้สี่นาที แล้วถ้าเวลาไม่พออาจจะลดข่าวทั่วไปข่าวที่หกออก อ่านข่าวที่เจ็ดแทน โอเคนะครับ พร้อม..”
รายการตัดเข้าสู่กราฟฟิกอีกครั้ง ตากล้องค่อย ๆ เคลื่อนกล้องจากมุมสูงลงมาแล้วซูมภาพครึ่งตัวพิธีกร
“กลับมาพบกับข่าวประเด็นร้อนกันอีกครั้งนะครับ ทางทีมงานเพิ่งจะได้รับรายงานข่าวเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เองว่าได้เกิดคดีฆาตกรรมอุกอาจขึ้นในแถบชานเมือง ผู้เคราะห์ร้ายรายนี้ถูกเผาไปพร้อมกับกระท่อมหลังหนึ่ง ด้วยลักษณะของศพที่ไม่เหลือเค้าเดิมอยู่เลย จึงพอแค่สัญนิษฐานได้ว่าผู้ตายเป็นผู้ชายอายุราวสามสิบปี โดยดูจากกระดูกเชิงกรานและศีรษะ คิดว่าน่าจะเป็นคนไทย แต่ยังไม่สามารถระบุได้ชัดเจนว่าผู้ตายเป็นใครชื่ออะไร แต่ที่ร่างกาย ที่ข้อนิ้วของศพมีแหวนวงหนึ่ง ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแหวนแต่งงานของผู้ตายที่อาจจะสามารถจำกัดให้แคบขึ้นได้ นอกจากนี้บริเวณไม่ห่างจากกระท่อมที่เกิดเหตุนัก ก็พบเศษกระดาษที่มีลักษณะยับยู่ยี่เปื่อยยุ่ยแผ่นหนึ่ง เรามีภาพที่เกิดเหตุมาด้วย เชิญชมครับ”
ภาพข่าวตัดเข้าสู่สถานที่เกิดเหตุ นักข่าวและตากล้องที่ไปถ่ายที่นั่นพยายามจับภาพกระท่อมที่ไหม้ดำไม่เหลือเค้าเดิม ซูมเข้าร่างของผู้ตายที่ไหม้ดำเป็นตอตะโก ใช้เอฟเฟคเบลอภาพร่างของศพ แต่ให้เห็นแหวนของศพชัดเจน จากนั้นภาพตัดมาที่เศษกระดาษ โดยที่กฤติกรยังคงอ่านรายละเอียดสถานที่ วัน และเวลาเกิดเหตุประกอบ
พอเขาอ่านจบภาพข่าวฉายซ้ำกลับมาที่แหวนและกระดาษอีกครั้ง โปรดิวเซอร์ส่งสัญญาณบอกให้จบข่าวแล้วเริ่มข่าวที่หกต่อเพราะเวลาเหลือ แต่ทว่ากฤติกรกลับนิ่งมองภาพข่าวนั้น
กฤติกรเผลอจับต้นคอของตัวเองต่อหน้ากล้องถ่ายทอดสด ขณะที่ภาพออกอากาศตัดเข้าใบหน้าของเขา ฝ่ายทีมงานทั้งหมดหลังกล้องต่างก็ตกใจที่เขาแสดงอาการผิดปกติ
ไม่กี่วินาทีต่อมา กฤติกรเริ่มตัวสั่นเทา แม้กล้องจะจับการเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่ก็รับรู้ได้จากริมฝีปากที่สั่นระริกและพยายามจะก้มหน้ามองสคริปต์พูดข่าวต่อไปแต่ก็พูดอย่างตะกุกตะกัก โปรดิวเซอร์เห็นท่าไม่ดีจึงตัดสินใจเบรครายการและตัดเข้าสู่โฆษณาอีกครั้ง
“คุณกฤติกร !! คุณเป็นอะไร” โปรดิวเซอร์ตะโกนถามทันที
กฤติกรส่งสายตาลอกแลกมองโปรดิวเซอร์
“คุณเอามือจับต้นคอทำไม คุณหยุดอ่านข่าวดื้อ ๆ ทำไม ทำไมคุณไม่พูดข่าวต่อไป ข่าวด่วนนี่มันจบแล้ว..มีแค่นั้น”
“ผ..ผม..ขอโทษครับ คือ” เขาจับต้นคออีกครั้ง
“เริ่มข่าวที่เจ็ดไปเลยนะครับ อีกสิบวินาที”
“ครับ ได้ครับ พร้อม..”
ภาพข่าวตัดกลับเข้ามาอีกครั้ง กล้องจับครึ่งตัวของกฤติกร เขาพูดเข้าข่าวที่เจ็ดทันที..พูดเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกโปรแกรมให้พูดตามสคริปต์ พูดอย่างไม่มีชีวิตชีวา ในสมองของเขาตอนนี้ไม่มีภาพข่าวที่เจ็ดหรือข่าวใดอยู่เลย มีเพียงแต่ภาพของแหวนและกระดาษเมื่อครู่
แหวนนั่นเขาจำได้แม่นยำ เพราะมันบาดเข้าที่ต้นคอของเขา..
ส่วนกระดาษที่ยับยู่ยี่นั่น..
กฤติกร อดรนทนไม่ได้ใช้มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงขณะเริ่มต้นอ่านข่าวที่ 8 เขานิ่งอึ้งไปชั่วขณะ มือค้างอยู่อย่างนั้น แต่ก็พยายามควบคุมสติอ่านข่าวที่ 8 ต่อไป เขาดึงมือออกมาจากกระเป๋ากางเกง พาเอาเศษกระดาษเปือยยุ่ยยับยู่ยี่ออกมา เศษกระดาษบางส่วนร่วงสู่พื้นห้อง..
มือของเขาสั่นจนไม่อาจห้ามให้มันหยุดลงได้
กระดาษนั่นเป็นสคริปต์ข่าว..เขาลืมใส่มันเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงก่อนนำมันเข้าซักในเครื่องซักผ้า..